Archief voor maart, 2012

Welk contract heb jij?

31, mrt, 2012

Deze week sprak ik Ted sinds jaren weer eens. In vroegere jaren hebben we een aantal jaren samengewerkt. Veel lol met hem gehad en een hoop dingen samen bereikt. Ted is een creatieve geest met veel passie en enthousiasme. Ik vroeg hoe het met hem ging en na de gewoonlijke plichtplegingen over gezin, werk en hobby’s vroeg ik hem: ” En hoe gaat het nu echt met je?” Hij keek me half aan en keek half langs me heen met een peinzende blik. Ik zag hem denken: “Heb ik hier zin in?” “Wel goed…geloof ik…” was zijn antwoord aarzelend. Ik wachtte even met een reactie. “Kijk”, zei hij, ” Jij bent toen weggegaan op zoek naar een nieuwe uitdaging zoals je dat toen zei. Ik ben al die jaren gebleven en heb een hoop dingen gedaan. Leuke dingen zonder meer. Maar de organisatie is veranderd, zakelijker zogenaamd maar feitelijk gewoon minder oog voor de menselijke maat.” Ik zag aan zijn gezicht dat het hem iets deed. “Je moet weten”, ging hij verder: “Toen ik destijds begon te werken voor het bedrijf had ik allerlei ideeën en voelde me gehoord. Ik voelde me verbonden. Naast het juridische contract had ik ook een emotioneel contract. Nu geldt alleen nog maar het juridische contract.”

Ik vind het jammer dat mensen op deze wijze afhaken. In de afgelopen jaren hebben we meer tijd en energie gestoken in resultaten dan in mensen. Shareholdersvalue is belangrijk geworden. Laten zien dat je rendement oplevert. Uitgedrukt in harde cijfers. Maar leiderschap is de mens zien staan achter de professional. Leiderschap is de mens laten groeien in zijn rol van professional. Professionals met een emotioneel contract hebben een sterke intrinsieke motivatie. Met leiderschap weet je die te ontdekken en te laten groeien.

Het meisje met de rode lok

30, mrt, 2012

Van de week dronk ik een kopje warme chocolademelk met een collega in een grand café. De dame die naar ons toe kwam lopen had zwart haar met een fel gekleurde rode lok. Ik kon het niet laten haar te vragen waarom ze een rode lok had. Het was haar kerstlok zei ze. En binnenkort zou er een grote verandering gaan plaatsvinden. Welke wist ze nog niet. Ze volgt de seizoenen en met het mooie weer van de afgelopen weken hadden haar langzaam maar zeker voorbereid op de komende verandering. Het zou zeker geen grijs-grauw blond worden! Ik vroeg haar waarom ze haar haren zo opvallend kleurde. “Ik wil iedere ochtend weer blij verrast zijn als ik mezelf in de spiegel zie”, antwoordde ze enthousiast. “En als dat niet meer het geval is dan weet ik dat ik een verandering ga doorvoeren. En het ritme van de jaargetijden voelt voor mij als een mooi ritme. En het voorjaar daagt me uit om te weer te veranderen.” Even later bracht ze met een vrolijke zwaai de chocolademelk. “Geniet er van”, zei ze.

Ik vind haar een mooi voorbeeld van persoonlijk leiderschap. Niet kiezen voor een profiel of uiterlijk om indruk te maken op de ander maar een keuze te maken om je zelf iedere dag te verrassen. Je niet afhankelijk willen opstellen maar kiezen voor je eigen kracht en identiteit. Daarbij kijkend naar wat de omgeving doet met jou en dat verwerken in je eigen stijl. Geïnspireerd door zoveel levenskracht en -wijsheid dronk ik mijn warme chocolademelk. Daar ga ik vaker naar toe. Niet voor de chocolademelk maar voor een kopje inspiratie.

Waarom zou ik?

29, mrt, 2012

Laatst sprak ik een aannemer. Ik vroeg hem hoe de zaken gingen. “Niet best”, was zijn antwoord kort maar krachtig. “Hoe dat zo?”, vroeg ik verwonderd. De man keek me aan met een blik alsof bij mij sprake was van verstandsverbijstering. “De markt natuurlijk!” “Hoezo de markt?” “Man, je mag al blij zijn tegenwoordig dat je een aanvraag voor een offerte krijgt!” ik zag enige irritatie ontstaan over zoveel domheid van mijn kant. “Dus is het een roulette spel waar je aan mee doet?”, vroeg ik de man. “Ja, eigenlijk wel.” Ik vroeg de man hoe vaak hij uitgenodigd werd voor het uitbrengen van een offerte. En of hij wist waarom hij de vraag gesteld kreeg. En hoe hij gevonden werd door een vragende partij. Dat wist hij allemaal niet. “Wat doe je dan als bedrijf?” was mijn vervolgvraag. “Onderhoudswerk bij vaste klanten.”, was zijn antwoord. Hij begon te vertellen over hoe zijn strategie er nu uitzag. Een klein team medewerkers vasthouden, niet investeren in nieuw materiaal en proberen de huidige klanten zoveel als mogelijk te vriend te houden. “Hoe doe je dat dan?” “Welnu, simpel! Laag in de prijs blijven en hopen op de wederzijdse loyaliteit.”

Mijn beeld van ondernemerschap is anders. Het is in deze economische tijd een vanzelfsprekendheid om scherp aan de wind te zeilen. Klanten zijn inderdaad scherp op de prijs. En de markt is meer dan ooit gunnen op dit moment. Het lijkt me daarom juist van groot belang om te weten waarom klanten bij jou (moeten) komen. Weten wat jouw kracht is als ondernemer en onderneming. En juist in deze tijd is op zoek gaan naar je kracht en je onderscheidend vermogen de sleutel voor een succesvolle toekomst.