Archief voor december, 2012

Hoe kan ik je helpen?

18, dec, 2012

Op de verschillende momenten van de dag tref je in de trein andere types treinreizigers. In de ochtendspits is het meestal een zwijgende massa die of krant leest, of stukken doorneemt, al dan niet via de ipad of smartphone of met de ogen dicht probeert de nachtrust in de verlenging proberen te complementeren. De gemene deler van deze groep is de zwijgzaamheid.

Als je later op de dag met de trein gaat hoor je vaak mensen die als collega’s samen naar een bijeenkomst gaan. Die zijn spraakzamer. Je hebt ze in verschillende soorten; collega’s onder elkaar, leidinggevenden onder elkaar en een mengeling van die twee. Op de een of andere manier is zo’n treincoupé een plek waar dingen worden gedeeld die normalerwijs gesproken niet gezegd worden.
Vaak zijn het klaagzangen over collega’s, medewerkers, bazen die er niets van begrepen hebben. Althans volgens deze twee. Vaak zijn de opmerkingen niet voor de poes. De oordelen zijn hard en de oplossingen klinken vaak simpel en goed doordacht.
Als ik ongevraagd en vaak ongewild deelgenoot ben van dit soort gesprekken rijst bij mij de vraag in hoeverre de opmerkingen ook zo gedeeld worden binnen de organisatie? Zouden de collega’s weten hoe deze twee over hun denkt? Zou de leidinggevende weten van de suggesties die deze twee hebben?
Het spreekwoord zegt dat de beste stuurlui aan wal staan; maar deze mensen praten over hun eigen organisatie en collega’s. Die staan niet aan de wal maar maken onderdeel van het systeem uit. Mij puzzelt dan de vraag waarom ze het in de trein doen? Of heeft dat te maken met de balk en splinter?

Collega, medewerker of leidinggevende zijn houdt verantwoordelijkheid in. Verantwoordelijkheid voor jezelf, jouw omgeving en de mensen in die omgeving. Om verantwoordelijkheid te kunnen dragen heb je leiderschap nodig, persoonlijk leiderschap; weten wat je kunt, wat je wilt en hoe je bent en waar je voor staat. Om van daaruit je omgeving ten dienste te zijn. Om zo samen sterker te worden en samen te groeien en te ontwikkelen. Dat geeft energie. Veel meer energie dan langs de kant roepen dat het allemaal beter kan en moet.

Als ik dan weer eens zo’n gesprek opvang in de trein wens ik die mensen veel zelfkennis toe. Om van daaruit hun organisatie, hun collega’s en leidinggevenden te helpen bij de ontwikkeling waarvan ze menen dat er nodig is. Dat kan simpel met de vraag: ” Hoe kan ik je helpen?”