Berichten getagged ‘Identiteit’

Blijft u zitten?

10, mei, 2014

Stelt u zich eens voor dat u in een bad zit. Het water is van lekkere temperatuur en op de achtergrond speelt een passend muziekje. U hebt een glas drinken naast u staan en u leest een boek. Alle reden om te genieten en een poos te blijven zitten.

Stelt u zich nu eens voor dat het water langzaam maar zeker warmer wordt. In het begin zal het niet opvallen; hooguit dat u wat begint te transpireren. Maar na enige tijd gaat u toch een einde maken aan de situatie door uit bad te stappen; het water te heet is geworden en er rest maar één ding meer doen; u stapt uit bad. De aangename situatie is niet meer zo aangenaam. En meestal is de temperatuur in de badkamer een stuk lager dan het water in het bad waardoor u ineens in de kou staat.

U had het kunnen voorkomen door uw omgeving in de gaten te houden en te checken of alle parameters nog klopten. U had het vuur onder het bad kunnen temperen of bijvoorbeeld koud water bijvoegen. Kortom; op tijd maatregelen nemen.

We zijn allemaal eens begonnen in de huidige baan of functie. In een organisatie waar u voor gekozen heeft en waar men voor u gekozen heeft. Een aangename omgeving met veel uitdaging en kansen. En het werk is als een warm bad.

Maar gaande de tijd veranderen er zaken in uw omgeving. Gelijk in het bad is de omgeving in verandering. In het bovenstaande voorbeeld stijgt de temperatuur, vaker gebeurt het dat het water  kouder wordt. Hoe het ook zij; beide keren komt u in de kou. Simpelweg omdat er iets verandert. Niets blijft het zelfde. U bepaalt uw reactie.

De vraag is hoe u omgaat met de veranderingen. Verzet u zich? Zegt u dat een ander het moet oplossen? U hebt er geen last van? Dan bent u of een uitzondering of u vergist zich deerlijk.

Als u op tijd ziet welke elementen in uw omgeving veranderen kunt u kijken wat u gaat doen om de aangename situatie te behouden. Bent u (nog) voldoende toegerust om uw werk te kunnen doen? Of zijn er parameters waar u iets aan dient te doen?  Werken betekent in de deze tijd dat je dient te blijven werken aan je ontwikkeling. Dat kan op verschillende manieren. Door studies te volgen of door de vakliteratuur te lezen. Belangrijk is wel dat u niet blijft zitten of, zo u wilt, stilstaan. Want dat is altijd achteruitgang.

Op eigen kracht…

06, apr, 2012

Verleden week weer eens gegeten met Leo. Leo ken ik al sinds jaar en dag. We hebben elkaar leren kennen via het netwerk van ICT managers. Leo is een kei in het leiden van zware projecten. Niet dat hij een goede projectleider is als het gaat om methodes en systemen. Leo heeft twee gouden eigenschappen, oog voor verhoudingen en het aan zich binden van de juiste mensen. Hij kent zijn zwakke kanten. En Leo heeft al vroeg geleerd dat je je niet moet richten op je zwakke kanten maar juist je sterke kanten. Deze combinatie maakt hem tot een geweldige projectleider van complexe projecten. Hij verzamelt de goede mensen om zich heen, weet ze in hun kracht te zetten zogezegd. En weet mensen betrokken te krijgen met het resultaat van het project.

Leo zat er wat uitgeblust bij. Hij heeft in oktober zijn project overgegeven aan de lijn zoals hij het noemt. Hij had de kopgroep even gelost. En fietste naar zijn eigen zeggen nu even veilig achterin het peloton.
Ik vroeg hem hoe het ging. Hij lachte een beetje flauw. Hij wist dat als ik die vraag stel dat je dan niet wegkomt met het sociaal wenselijk antwoord: „Goed hoor.”
Hij nam een hap van zijn voorgerecht; rode bieten carpaccio en dacht na over het antwoord. „Weet je, Het is net alsof mijn energie aan het weglopen is. Het gaan naar mijn werk kost me meer en meer moeite. Ik geloof dat de jaren gaan tellen.” „Wat heb je morgen voor spannende dingen op je agenda staan?”, vroeg ik. „Uh?, Spannende dingen? Nee die heb ik al tijden niet meer.” Ik keek hem quasi verwonderd aan. „Hoor je wat je zegt?”, vroeg ik. Leo keek me aan en zei: „Spannende dingen geven energie. Maar ja, op dit moment is er niet zoveel te beleven. En waar is wat te doen?” „Je bedoelt hoe je weer in de kopgroep komt? Wat dacht je er van om eens voor je zelf op een rij te zetten wat je de afgelopen jaren hebt gedaan? Je hebt bewezen onmogelijke dingen voor elkaar te krijgen. Je kunt mensen en groepen inspireren en in beweging krijgen. Wordt weer trots op jezelf!” Leo keek van me weg en zei: „ Ja ik geloof inderdaad dat ik aan het vervlakken ben. Help me eens weer mezelf te ontdekken.”

Gelukkig hadden we nog een hoofdgerecht en het dessert te gaan. We spraken over hoe je successen blijft koesteren. Over hoe de energiehuishouding van de mens werkt; de energiegevers en de energiezuigers en de verhouding tussen die twee. Leo kende eigenlijk alleen nog maar energiezuigers. Hij dacht eerst nog dat het lekker was om in het peloton opgeslokt te worden en even niet in de kopgroep te fietsen. Hij was er nu achter gekomen dat die rol niet bij hem past. Leo moest weer op zoek naar de kopgroep.

We spraken over hoe dat het beste kunt doen. We kwamen tot de slotsom dat je op zoek gaat naar mensen die je daarbij kunnen helpen. Ga in gesprek met mensen en zoek verhalen op die inspireren. En vertel verhalen die anderen inspireren. Leo zal de komende tijd veel gaan koffiedrinken en lunchen denk ik.

Toen ik terugreed dacht ik nog even na het gesprek. Vreemd eigenlijk dat je zo makkelijk weg kunt zakken en je eigen kracht kwijt kunt raken. Gelukkig dat er dan mensen zijn om je heen die jouw kracht blijven zien en die benoemen.

Verandering als constante?

04, apr, 2012

Er wordt op dit moment wat af veranderd. Iedereen heeft het over zeilen bij zetten; antwoorden vinden op uitdagingen; alert reageren op ontwikkelingen. Er worden ontslagen aangekondigd en er wordt gereorganiseerd. En wat je dan vaak hoort is dat de verandering de enige constante is. Is dat zo?

Het lijkt inderdaad dat er constant veranderd dient te worden.
De mens houdt eigenlijk helemaal niet zo van veranderingen. De mens vindt het plezierig om dingen volgens een vast patroon te doen. Zo op het oog een reden om tegen te zijn op veranderingen. Veranderingen geven onrust. Maakt mensen onzeker. En daarmee lijdt de organisatie altijd schade; mensen gaan weg, vertonen duik gedrag enzovoort.

Zijn veranderingen erg dan? „Nee”, is daarop mijn korte antwoord. Veranderingen zijn vanzelfsprekend. Er zijn ook vele redenen om te veranderen. Iedere dag komen er nieuwe dingen en verdwijnen er dingen. Er komen nieuwe mogelijkheden, er komen nieuwe concurrenten, er komen nieuwe producten. Er zijn ineens nieuwe collega’s of klanten. Noem maar op.

Dus veranderingen zijn constant? Ja, maar dat is niet de constante. Deze veranderingen hebben betrekking op werkwijze, manier van doen en aanverwante artikelen. De constante zit een paar lagen dieper. Dat zijn de drijfveren van de mens en van organisaties. Van organisaties? Jazeker! Vaak wordt gezegd dat dé bestaansreden van een bedrijf geld is. Welnu dat is een groot sprookje. Water is voor vissen ook fundamenteel maar het bestaansrecht van vissen is niet het water.

Als organisaties te maken krijgen met veranderingen dan is het goed om te weten wat de kernwaarden zijn. Weet waarom men ooit begonnen is. Dat zijn ankers voor de organisatie en de mensen. Als medewerkers en management met elkaar in gesprek zijn over waar men voor staat dan hoeft veranderen niet of minder bedreigend te zijn. Vertrouwen, openheid en transparantie zijn dan vanzelfsprekend. En kun je de schade voor de organisatie en de mensen die er in werken beperken. Harde keuzes zijn niet uit te sluiten. Maar wanneer deze gemaakt worden in de geest van de waarden en de bestaansreden van de organisatie wordt de verandering beter te accepteren.

Van belang is dus om te weten wat je ‚raison d’ être’ is als organisatie. Waarom is de organisatie ooit gestart? Welke betekenis heeft het ooit willen hebben in de omgeving? En welke waarden zijn gestoeld op die zelfde betekenis? Worden ze nog gekoesterd en onderhouden?