Berichten getagged ‘individu’

Kleine dingen

15, mei, 2014

ns3

Ik reis meerdere dagen per week met de trein naar Amsterdam. Kenmerkend is dat iedereen druk met zich zelf is. Als het druk is wordt er wat geduwd om een zitplaats te krijgen. Zit men eenmaal dan gaan “de oortjes” in en sluit men zich op in de eigen wereld. Met de ipad of laptop of met een stapels papieren waar dan vaak driftig in gekrast of geschreven wordt. En wat er om hun heen gebeurt gaat nagenoeg volledig langs iedereen heen. Meestal is het een vast groepje met wie je in de coupé zit. Maar elkaar een teken van herkenning geven doe je niet. De conducteur komt zwijgzaam voorbij. Die wordt pas spraakzaam in de aankondigingen waarin hij omslachtig en luidkeels vertelt welk station binnen gereden gaat worden en wat er nog komen gaat. De een schreeuwt nog harder dan de ander wat erg hinderlijk is als je net even een telefoongesprek wilt voeren.

Na Duivendrecht maak ik me klaar om op het volgende station uit te stappen. Het is altijd even oppassen want de trein verwisselt op een gegeven moment van spoor. Waardoor je bij de buurvrouw op schoot ligt als je even niet oplet. Iedereen is met zijn eigen ding bezig. Dat betekent dat je er niet op moet rekenen dat degene voor jou de deur even vasthoudt. Op het station van aankomst staan de mensen al te wachten op de trein om in te de stappen. Daar tussen door rennen de mensen die de tram nog willen halen en deze gaan altijd dwars door alles heen.

Kleine dingen. Ieder leeft zoals gezegd in zijn eigen wereldje en is amper bezig met de omgeving. Als ik dan langs de deur van de machinist loop probeer ik vaak even te kijken wat dat voor iemand is. Vaak kijken ze stoïcijns voor zich uit en wachten op het signaal van de conducteur of het licht van het sein. Verder bestaat er niemand voor hem lijkt het. Zo ook vandaag. Ik zie een Aziatisch uitziende man komen aanrennen met een slechte conditie en twee koffers. Hij is duidelijk te laat. De trein had al een minuut geleden moeten vertrekken en de afstand tot de trein is nog zeker 50 meter. Ik hoor de fluit van de conducteur. “Te laat”, denk ik en kijk de Aziatische man na. De deuren van de trein zijn gesloten. Ineens zie ik de deur van de machinist opengaan en een hand wenkt de man. De Aziatische man gooit zijn koffers naar binnen bij de machinist en stapt in. Even later trekt de trein op. Als de trein voorbij rijdt zie ik de Aziatische man tegen een deur aanleunen van de trein. Hij had het gehaald.

De machinist overtrad hiermee vast een regel van de NS. Maar hij gaf wel blijk dat hij wist voor wie hij werkt en had oog voor de ander. Het is maar een klein ding dat bijna door niemand is gezien. Ik heb het wel gezien en deze dag had niet beter kunnen beginnen.

Ontwikkelingsvragen

28, aug, 2013

Terwijl ik deze column schrijf is mijn uitzicht een deel van de Appenijnen in Italië. De wind waait zachtjes om me heen en de boom achter mij biedt de schaduw. Een mooie ambiance om niks te doen.

Volgende week begint het werken weer en ik weet niet hoe u het vergaat maar als je zo wat voor je uit kijkt en geniet van de fraaie omgeving dwalen je gedachten toch af naar dat werken volgende week. Hoeveel mails zullen er liggen? Welke sores hebben ze voor je opgespaard, enzovoorts. Je hebt eigenlijk nog geen zin om te gaan werken maar aan de andere kant is het mijn nieuwsgierigheid die het ook maakt dat ik wel weer zin begin te krijgen.

Ik gebruik de vakantie altijd als een soort sabbatsperiode. Terugkijken op wat er in het afgelopen jaar gebeurd is en vooruitkijken naar wat er komen gaat. En ondertussen probeer ik dan dat wat ik aan ervaring heb opgedaan kan vertalen naar ontwikkelpunten voor de komende periode. Werken aan de eigen ontwikkeling stopt niet na de schooltijd maar gaat je hele leven door. Ook na je 50e! We leven in een tijd waarin alle zekerheden lijken te verdwijnen, vaste banen komen steeds minder voor en vaste contracten lijken niet meer zo vast. De ontwikkelingen gaan snel en vragen om snel en alert reageren. De concurrentie is groot voor bedrijf en voor individu. Er is een gezegde: ‘Als je altijd doet wat je deed, krijg je wat je altijd kreeg’. Met andere woorden; doen zoals je altijd gedaan hebt kon wel eens niet meer voldoende zijn.

Je zult als organisatie en individu bezig moeten blijven de ontwikkeling van het product en met de vaardigheden die je daar voor nodig hebt.
Om te weten waarin je kunt verbeteren kun je zelf na gaan denken over je eigen handel en wandel. Vaak zie je dan niet wat een ander ziet. Om die reden is het verstandig om regelmatig in contact te komen met anderen. Om te leren van elkaar en te spiegelen aan wat de ander je te vertellen heeft. Dat leidt tot nieuwe inzichten. Dat is ook een belangrijke reden om elkaar in netwerk verband tegen te komen en te ontmoeten. Je kent elkaar, je vertrouwt elkaar en deelt op een gegeven moment je eigen ontwikkelvragen. Om zo te werken aan de ontwikkeling van jezelf, je bedrijf en of product.

Het Kennis Netwerk Steenwijkerland wil een dergelijk netwerk zijn voor de organisaties en ondernemers in onze mooie gemeente. We doen dat door bijeenkomsten te organiseren waarin kennisdeling en -ontwikkeling centraal staat. Opdat de ontwikkeling van onze gemeente een positieve impuls krijgt en dat de concurrentiepositie van onze mooie gemeente met al haar bedrijven goed blijft.